Pietrick is jarig!!!

Dat 1 jaar zo snel voorbij kan gaan! Ik kan het me haast niet voorstellen…het eerste jaar als moeder is voorbij en soms heb ik het gevoel of ben ik pas moeder geworden. Terwijl Pietrick al zoveel geleerd heeft in zijn kleine leventje. Natuurlijk ben ik super trots op mijn kleine grote ventje maar toch vind ik het wel eens jammer dat het kleine er nu echt af is. Pietrick heeft geen zin meer om lekker bij mem te liggen of in slaap te vallen…Pietrick wil nu actie! Wat ook wel weer heel erg leuk is,elke leeftijd heeft weer iets leuks,iets nieuws! Maandag is het dan zover,Pietrick 1 jaar! Hij heeft zelf nog geen besef maar ik daar in tegen wel haha. Ik voel me net een klein meisje die zelf jarig is,kadootjes krijgt en van een lekkere taart mag eten. Bepaalde momenten komen alle emoties weer even boven,de spoedkeizersnee en al dat bloed verlies,ik krijg daar vaak de kriebels van. Ik zie het zo allemaal weer voor me,de angst om Pietrick kwijt te raken was nog het ergste! Maar toen Pietrick eenmaal geboren was ging het super. Ondanks mijn bloedverlies voelde ik me redelijk goed,de wond geneesde goed en Pietrick was een erg tevreden kindje. De dagen in het ziekenhuis vond ik het mooiste van de kraamtijd. Op dat moment was het vrij rustig en hadden de verpleegsters alle tijd voor ons. Trotse papa stond s`morgens 8uur alweer naast ons bed en wilde ons het liefst mee nemen naar huis. Dat vond ik wel moeilijk,dat manlief s`avonds weer naar huis moest. Als ie dan thuis was belden we vaak ook nog met elkaar en dan vertelde ik hoe vreselijk lief Pietrick in mijn armen lag. Een geweldig mooie tijd,het mooiste uit mijn leven,als ik eraan terug denk voel ik alle emotie weer los komen en kan er nog steeds tranen om laten…tranen van blijdschap!

Nog maar 1 weekje tot Pietrick zijn verjaardag! Deze week nog de laatste voorbereidingen…we hebben er zin in!

Nog maar 10 daagjes tot Pietrick zijn 1ste verjaardag!!! Deze week meer foto`s van de volgende maanden!

Gister was ik de hele dag al zenuwachtig,amper geslapen en kreeg ook nog eens keelpijn erbij maar vanmorgen was het dan zover…de 1ste verstandskies trekken! Vorige week heb ik een zenuwbehandeling gehad en die heeft ie vanmorgen eerst afgemaakt,daarna nog wat tandsteen verwijderd en toen was het tijd voor de kies! De prikjes waren best vervelend maar als dat eenmaal achter de rug is merk je niks meer! De kies was er binnen 10 sec uit…ik was helemaal opgelucht! Is dit alles…?! Heb ik me hier nou zo druk om gemaakt…?! En omdat het zo goed ging is de 2de verstandskies die eigenlijk voor vorige week gepland stond ook gelijk getrokken. Mijn angst voor de tandarts neemt steeds meer af! Ik kreeg echt een super goed en trots gevoel toen ik weer op de fiets naar huis ging. Volgende week Dinsdag moet ik happen en foto`s maken voor de beugel en als alles dan goed gaat en op schema blijft word 25 Juni de beugel geplaatst! Spannend…maar heb er zin in! Wil zo graag een mooi recht gebit en iedereen is super trots op me. De tandarts vond het ook zo goed dat ik dit nu allemaal gedaan heb…woehoeeeee

De eerste kadootje(s) zijn al gekocht,slingers en balonnen moeten nog komen en de taart word bij de Hema besteld. Pietrick zijn eerste verjaardag moet wel op en top zijn,en omdat zijn verjaardag precies in het pinkster weekend valt komen het hele weekend wel familie en vrienden…gezellig!

Vanmorgen heb ik onze weblog weer babyblauw gemaakt,toen Pietrick pas geboren was is deze layout erop gezet en ik vind het wel speciaal om deze dagen voor Pietrick zijn verjaardag deze layout er weer op te zetten. Het jaar is werkelijk omgevlogen,we begonnen heel onervaren en moesten Pietrick echt leren kennen. Nu voelt het alsof het nooit anders is geweest! Ons mannetje heeft ons veel vreugde en liefde gegeven,na een moeilijke tijd om zwanger te worden en dierbaren te verliezen vult Pietrick ons verdriet ook met geluk. Zijn lach geeft me elke dag weer een doel om door te gaan. Kinderen zijn nog zo puur en weten van deze boze wereld nog niks…kon dat altijd maar zo blijven. Als moeder wil je,je kind beschermen tegen alle foute dingen in het leven. Ik doe heel hard mijn best daarvoor…maar of dat altijd zal lukken…?!

11 maanden! Nog 1 maand en dan word mijn kleine mannetje 1jaar! Hopelijk is het dan net zulk mooi weer als de afgelopen dagen. Genieten jullie er ook zo van? Tis wel wat een raar idee om in April al zulk mooi weer te hebben,zo warm ook maar ik vind het heerlijk. Pietrick trouwens ook…hij heeft de afgelopen dagen veel nieuwe dingen kunnen ontdekken. Die groene sprietjes prikken nogal is Pietrick achter gekomen maar nu hij er aan gewent is speelt ie elke dag in het gras. Ook voetbal en hondjes die blaffen vind Pietrick geweldig,hij krijgt dan meteen de slappe lach! Pietrick word een echt mannetje met een heel eigen persoonlijkheid,vrolijk en lief…ook krijgen we regelmatig een dikke knuffel van hem,soms zelfs een kusje! Ook gaat Pietrick steeds steviger staan ik hou hem dan wel vast maar hij probeerd ook steeds zelf omhoog te komen. De afstandsbediening die op tafel ligt is wel erg intressant en die probeerd ie telkens te pakken,maar Pietrick komt nog niet helemaal omhoog…zal niet lang meer duren denk ik.

Spelen met andere kindjes vind Pietrick ook geweldig,vrolijk lacht ie alle kindjes die hij tegenkomt toe! Ik vind dat super om te zien en hopelijk blijft ie zo lief tegen andere kindjes. Afgelopen week ben ik maar eens met Pietrick gaan shoppen voor wat zomer outfits,dit moest hoog nodig zowel voor Pietrick als voor mij. En we zijn goed geslaagd! Er was zoveel leuks ook voor jongetjes rond Pietrick zijn leeftijd dat ik met 4 setjes kleding ben thuis gekomen(t-shirts en korte broekjes) en een hip blousje,voor mijzelf een zomerbroek en een jurkje. Ja,ik pas weer in een kleinere maat dus de jurkjes gaan ook weer leuker staan,al weet ik niet of ik er de straat al mee uit durf gna gna.

Het weekend blijven we zulk warm weer houden dus voor ons gaat de BBQ aan en genieten we van de heerlijke zomeravonden!

Daar stonden we dan,zenuwachtig,blij en ik met een dikke buik! We zouden het klein houden dus we hadden een aantal familie leden uitgenodigt en later doen we het mischien nog een keer over.

Mijn schoonbroer maakte de foto`s want ik wilde dit wel vastleggen natuurlijk…niet alleen op papier Ondanks dat we het klein hebben gehouden vond ik het wel bijzonder,ik stond daar samen met de liefde van mijn leven en er groeide een kindje in mij! Op 20 April 2006 hebben wij ja tegen elkaar gezegt.

Papa is met mama getrouwd

omdat hij heel veel van haar houd.

En als ik dan ben geboren

we alledrie onder dezelfde naam horen!

Dit gedichtje hebben we in de plaatselijk krant gezet om iedereen op de hoogte te stellen dat we getrouwd waren. We hebben ontzettend veel leuke reacties gehad en ook heel veel kaarten om ons te feliciteren.

Het was alweer een tijdje geleden dat ik foto`s van Pietrick liet showen dus bij deze! De pet van papa vind Pietrick zo leuk dat ie um zelf vaak op doet.

Hier is mijn ondeugende ventje lekker aan het spelen!

16 kilo! Zoveel ben ik tot nu toe afgevallen…soms weer een kilo erbij door iets lekkers te snoepen maar ik kan me meestal wel inhouden. Vooral met dit weer weet ik waarom ik wil afvallen,ik zag afgelopen zaterdag een onwijs mooie rok…ik passen maar hij ging net niet dicht! Ik baalde behoorlijk maar wie weet past ie over 1/2 maanden. Het Sonja Bakker boekje volg ik vanaf deze week weer precies,de laatste weken werd ik weer wat makkelijker en blijft de weegschaal steeds op hetzelfde staan. Daar in tegen merk ik wel aan mijn kleding dat ik afgevallen ben. Heb dit weekend al mijn zomer kleding gepast en het zit veel ruimer en mooier om mijn lichaam heen. Het fietsen op de hometrainer thuis lukt de laatste weken echt niet,geen motivatie om binnen te gaan sporten. Ik loop veel met Pietrick buiten en we fietsen nu ook samen,Pietrick vind het geweldig en zo is het helemaal geen straf om te bewegen.

In mijn omgeving is bijna iedereen aan het Sonja Bakkeren,vorige week kwam ik iemand tegen die 14 kilo was afgevallen! Zijn dikke buik was spoorloos verdwenen,geweldig! Voor mij word het deze week weer even wennen maar ik hoop dat de weegschaal aan het eind van de week wat minder van mij laat zien *gniffel*